Kering, sudah tersirami oleh rintikan air
Namun
masih terasa
kering
Musim
sudah berlalu
Kau
tahu itu!
Tapi
bagiku, jejakku masih kering
Walau
hujan terus menguyur
Aku
sudah tak mampu
Untuk
sekedar menahan kering,Ya,
batin ini yang kering
Untuk
menyejukkan batin
Aku
lelah!
Dan
kau tahu itu!
Sunyi
juga memang
Walau
aku cukup senang dengan sunyi,
Tapi
aku adalah pada umumnya,
Aku
ini wajar
Wajar
pula bila aku ingin ramai
Dan
lagi, lagi ….
Aku
buta!
Batinku
yang mulai rabun
Ini
bukan perkara musim ataupun kewajaran
Sekitaranlah
yang bajingan
Pikirku saat ini,
Persetan
dengan segala macam aturan,
Persetan
dengan kukupan-kukupan sentilan orang
Sudah
sering kututup lubang telingaku
Dan
kini aku berbijak mentulikan diri
Dari
segala kerusuhan kalimat manusia
0 comments:
Post a Comment